KUN TAO HOKKIAN SIAUW LIM


Oprichting van de Kun Tao

Grootmeester Paatje BIAN HIEN TAN

Grondlegger van de KUN TAO HOKKIAN SIAUW LIM in Nederland

De Kun Tao Hokkian Siauw Lim school was in 1988 opgericht door Wim van Prehn en Karel Dirksen, † 23 maart 2004, onder de naam “Kun Tao – Santung – Kwitang”. Beide oud leerlingen van Paatje B.H. Tan, † 2002 die de Kun Tao naar Nederland heeft gebracht. Beiden hadden van jongs af aan al aan diverse vechtkunsten gedaan, zoals diverse Pencak Silat stijlen, Wing Chun kung Fu, Santung kung Fu, kick boxing etc. Hun basis was gelegd door hun eigen vaders die zelf de Pencak Silat, Santung meester waren. Door jarenlange zeer zware en harde intensieve training op zowel fysiek en mentale vlak zijn zij zeer bekwaam geworden in de gevechtskunsten. D.m.v. wilskracht, zelfdiscipline, volharding, vastberadenheid en standvastigheid hebben zij continue de grenzen van hun vermogen verkend en verlegd. Door hun krachtige denkwijze waarin zij vertrouwen, overtuiging en geloof in zichzelf hadden, was niets wat zij voor onmogelijk dachten als je er maar in geloofde en het probeerde tot het tegendeel bewezen werd. Hun meditatieve training op diep niveau en hun filosofische leer, brachten hun op een heel moeilijk te bereiken niveau. Zij geloven in eerlijkheid, rechtvaardigheid, tolerantie, verdraagzaamheid, behulpzaamheid, normen en waarden en een steun zijn voor de zwakkeren. Zij waren altijd bereid om ieder die geďnteresseerd was in meditatie en de filosofische leer te helpen en te onderwijzen om het leven minder zwaar en draaglijker te maken en zelfs indien mogelijk, te genezen. Zij zeiden altijd het leven is al zwaar genoeg, laten we elkaar helpen en bijstaan zodat we in het leven samenspel en harmonie bewerkstelligen en ons bewustzijn verruimen. Hun bekendste woorden waren “de grootste kracht in een mens is het geloof in zichzelf”. Wij allen zijn een deel van het grote geheel en hebben allemaal onze eigen individuele lessen te leren en onze eigen vrije wil van toepassing te laten zijn.

Beide leraren bezitten de 4e dan en instrueren al vele jaren de diverse gevechtskunsten. Vanaf in Roosendaal begonnen te zijn met het geven van Kun Tao lessen zijn zij na enige jaren verplaatst naar Breda, Papendrecht, Dordrecht, waarnaast zij ook begonnen waren met het geven van Pencak Silat, Santung, Kick Boxing en met de jaren hun eigen gecombineerde ontwikkelde stijl(en). Vele demonstraties in heel het land hebben zij de bekendheid voortgebracht, mede door hun boeiende en indrukwekkende spektakel m.b.t. de innerlijke kracht, genaamd de “Tenaga Dalam” vrij vertaald de geestelijke kracht waarmee zij in staat zijn om te laten zien wat op mentale vlak d.m.v. diepe concentratie en meditatie mogelijk is. Enkele voorbeelden zoals, het met dikke stevige stokken en massief ijzeren duimdikke staven op de arm, lichaam kapot/krom laten slaan en trappen. Spitsige/puntige voorwerpen zoals zwaarden, speren, messen op het lichaam laten buigen/duwen. Betonblokken kapot slaan met de vuist of op het lichaam. Geblinddoekt mes en stokgevechten, gevechts-oefeningen en sparringen en nog veel meer waarvan men het onmogelijk acht. De training die gegeven wordt is in principe zwaar, hard en krachtig maar in opbouwende vorm. Stapsgewijs wordt in een zelf aan te nemen tempo aan vooruitgang, lichamelijke conditie, groei en ontwikkeling en resultaat gewerkt en gestreefd naar perfectie. De kunst is puur voor zelfverdediging en nimmer voor misbruik. De gestelde leeftijd voor beginners is vanaf 16 jaar.

K.A. Dirksen

In memorium: 15 juni 1950 – 23 maart 2004

Mijn allerbeste vriend, Karel Alexander Dirksen,
overleden op 53 jarige leeftijd, is plotseling
op onverwachte wijze op 23 maart 2004
uit het leven heen gegaan.
Onze vriendschap was/is na al die jaren zeer hecht
en het is alsof ikzelf iets heb verloren.
Mijn gedachten en steun gaan uit naar zijn vrouw
en 6 kinderen en kleinkinderen.
In hem hebben we een belangrijk, liefhebbende en
behulpzame persoon in zowel het leven als in de
vechtkunst verloren. Rust zacht beste vriend.
Wij allen zullen je missen ….

Wim van Prehn